| تبليغات | X |
|
تارنگار رسمی انجمن فرهنگی بیستون
|
بغ بزرگ است اهورامزدا ، او که این زمین را آفرید ، او که آسمان را آفرید ، او که انسان را آفرید ، او که شادی را برای انسان آفرید..
واژگان آغازین، یکی از کهنترین نمونههای ادب ایرانزمین است که دو ویژگی فرهنگ این آب و خاک را آشکارا به دیدهی دل آدمی مینشاند. فرهنگ کهن ما ، انسان را به چشم برترین کارگزار جهان مینگرد و شادی را بزرگترین دادهی ایزد یکتا به وی به شمار میآورد.
با پژوهش در كتاب اوستا و تاريخ ديني ايرانباستان و با بررسي آيينهاي ملي اين سرزمين در مييابيم كه جشنهاي بسياري از روزگاران دور و نزديك در ايران وجود داشته و نياكان فرزانهی ما به پيروي از سفارش اشوزرتشت (پيامبر ايران زمين) همواره بر آن بودند تا جشن و شادماني را گسترش دهند و به همين انگيزه جشنهايي به مناسبتهاي گوناگون تاريخي، ملي و ديني برپا داشتهاند.
در گاهنامه(تقويم) ایرانیان باستان (و زرتشتیان امروز)، هر سال ۱۲ ماه دارد و هر ماه سي روز است كه هر روز با نامي ويژه شناخته ميشود. از سوي ديگر نام دوازده ماه نيز در بين نامهاي سي روزه وجود دارد و در هر ماه، برابر شدن روز و ماه جشن گرفته ميشود. ماه دوازدهم سال و پنجمين روز از هر ماه، به پاس ايزدبانوي نگاهبان آن، "سپندارمذ" (اسفند) نام دارد و ايرانيان از ديرباز در اين روز جشني بزرگ بر پا ميكردهاند كه به آن "جشن سپندارمذگان" يا "جشن اسفندگان" گفتهميشود. امروزه با تغییراتی که در گاهشماری خیامی رخ داده ، این جشن در 29 بهمن ماه برگزار میشود.
در همین راستا ، روز یکشنبه 11 اسفندماه 1387 خورشیدی ، این جشن فرخنده به همت انجمن فرهنگی بیستون و با همکاری کانون ایرانزمین در دانشگاه "علم و فرهنگ" تهران برگزار شد.
بخش نخست این مراسم که از ساعت 15 و در سالن آمفی تئاتر دانشگاه برگزار شد، نمایش پارهای از فیلمی مستند با عنوان "در جستجوی کوروش" به کارگردانی کوروش کار و فیلمبرداری فرشید فرجی بود. (این فیلم هماکنون مراحل پایانی فیلمبرداری خود را میگذراند.)
سپس بانو ایراندخت با پردهخوانی بخش "ایران و توران" شاهنامه، شور و هیجانی دیگر به باشندگان(حاضرین) جشن بخشیدند.
در بخش دیگری از این همایش، پای سخنان دکتر هوشنگ طالع نشستیم. ایشان با ابراز خرسندی از برگزاری این جشنهای کهن در ایران امروز و قدردانی از تلاش جوانان و دست اندرکاران برپایی این مراسم، به صحبت پیرامون فلسفهی جشن اسفندگان و برگزاری آن در دوره های مختلف تاریخی پرداختند.
خلیـج فارسـم من ، بازوی ستـوار عـمـانـم
ز هـرمـز تا هویـزه ، بیقرار از عشق ایرانم ...
به جرأت لطفعلیخان ام، به دولت صاحب رخشم
از اینرو تنـب کوچک را به یک دنیا نمیبخشم ...
این ابیات ، بخش آغازین چکامهی زیبایی هستند با عنوان "خلیج فارس"، سرودهی مهندس حرآبادی که توسط خود ایشان در این همایش خوانده شد و گرمای بیشتری به جمع بخشید.
پس از پخش نماهنگی زیبا ، بانو ایراندخت بار دیگر به نقالی پرداختند.
در پرشورترین و جذابترین بخش برنامه، هنرمند بزرگ و خوانندهی مردمی و میهندوست کشورمان، استاد شهرام ناظری، به سخنرانی کوتاهی پرداختند. ایشان با وجود کسالتی که داشتند، ضمن حمایت و سپاسگزاری از برگزارکنندگان این همایش و امید به آیندهای روشنتر، توضیح کوتاهی پیرامون فعالیت هنری خود در زمینهی شاهنامه دادند و سپس با خواندن ابیات آغازین داستان بیژن و منیژه، باشندگان را به شنیدن نوای جانبخش سهتار و آوای گرم و مخملین خود، مهمان کردند.
بخش پایانی این همایش، چون همیشه، پخش سرود جاویدان "ای ایران" به همراه نگارههایی زیبا بود که همخوانی جمع حاضر ، شکوهی دوچندان به آن بخشید.
در پایان مراسم از مهمانان با آجیل و شربت بیدمشک (که گیاه آن نماد این روز فرخنده است) پذیرایی شد. ناگفته نماند که پیشتر (در 29 بهمن ماه) نیز پس از پخت آش مخصوص این ماه 1000 شاخه گل نرگس و بروشور معرفی این جشن باستانی در بین دانشجویان پخش شده بود که با استقبال زیادی روبرو گردید.
یاسمین مجتهد پور
